Normas Colegiales

MEMORIA DEL ICA OURENSE Y AJA 2016

Más información: 

memoria_ica_y_aja_2016

 

Reglamento del Fondo Social

Descargar (PDF):

FondoSocial

 

Estatutos

Estatutos del Ilustre Colegio de Abogados de Ourense

Más información:

estatutosICA

 

Estatuto general de la Abogacía Española

Más información:

estatutosAbogacia

 

Estatuto do Consello da Avogacía Galega

 

thumb_logconsello.gifTexto do Estatuto do Consello da Avogacía Galega

 

 

Título primeiro

Disposicións xerais

Capítulo Primeiro

Constitución, domicilio natureza, personalidade xurídica e domicilio

Artigo 1

Constitúese o Consello da Avogacía Galega, integrado polos ilustres Colexios de Avogados da Coruña, Lugo, Ourense, Pontevedra, Santiago de Compostela, Vigo e Ferrol, que, no correspondente acordo, estiveron representados polos decanos e demais deputados asistentes á Asemblea de Xuntas de Goberno.

Artigo 2

2.1. 0 Consello da Avogacía Galega e os colexios que o integran son corporacións de dereito público recoñecidas e amparadas pola constitución, o Estatuto Galicia e a Lei de colexios profesionais.

No seu respectivo ámbito de actuación, cada unha delas é autónoma e ten, separada e individualmente, personalidade xurídica e plena capacidade de obrar para cumpri-los seus fins, podendo a título oneroso ou lucrativo, transferir, vender, gravar, posuír e reivindicar toda clase de bens e dereitos e, en xeral, ser titulares de todo tipo de dereitos, exercer ou soportar calquera acción, reclamación ou recurso en tódalas vías e xurisdiccións, incluída a constitucional.

2.2. A representación legal do Consello da Avogacía, tanto en xuízo como fóra del, recaerá no seu presidente, quen se encontra lexitimado para outorgar poderes xerais ou especiais, a procuradores, letrados ou calquera clase de mandatarios, logo de acordo do pleno do devandito consello.

2.3. O Consello da Avogacía Galega terá un emblema composto pola superposición do escudo de Galicia, tal como se describe na Lei de símbolos, do Parlamento de Galicia, sobre a balanza simbólica da xustiza.

Artigo 3

O Consello terá a súa sede onde a teña o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia e o seu domicilio no Colexio de Avogados daquela cidade.

Capítulo Segundo

Finalidades e funcións

Artigo 4

O Consello terá por finalidade agrupar, coordina-los colexios integrados nel e asumi-la súa representación nas cuestións de interese común perante a Xunta de Galicia e, en xeral. ante calquera organismo, institución ou persoa, física ou xurídica, en que sexa necesario para o cumprimento dos seus fins, sen prexuízo da autonomía e competencia de cada colexio.

Artigo 5

No ámbito territorial da súa competencia, terá as seguintes funcións:

5.1. As atribuídas ao Consello Xeral da Avogacía Española pola Lei de colexios profesionais, en canto teñan ámbito ou repercusión soamente no territorio da Comunidade Autónoma e cantas outras lle foran encomendadas por virtude de disposicións xerais ou especiais, sempre que non interfiran na autonomía e as competencias propias de cada colexio.

5.2. Aprobar e modifica-lo seu propio estatuto.

5.3. Formar e mante-lo censo dos avogados incorporados aos colexios de avogados de Galicia.

5.4. Fomentar, crear e organizar institucións, servicios e actividades con relación á profesión de avogado, que teñan por obxecto a formación e perfeccionamento profesional, promoción cultural, a asistencia social e sanitaria, a previsión, a cooperación e o mutualismo, o fomento da ocupación e outras actuacións convintes. Establecer, para tales fins, os concertos ou acordos máis oportunos coa Administración e as institucións ou entidades que correspondan.

5.5. Convocar e celebrar congresos, xornadas, simposios e actos similares relacionados co dereito civil especial de Galicia e co exercicio da avogacía na Comunidade Autónoma. Así mesmo terá a función, compartida neste caso con todos ou con calquera dos colexios, de convocar ou patrocinar outros actos científicos e culturais.

5.6. Editar libros e traballos de carácter xurídico sobre a lexislación e xurisprudencia para Galicia e publica-las normas e disposicións de interese para os avogados de Galicia.

5.7. A colaboración cos poderes públicos na realización e pleno desenvolvemento dos dereitos da persoa e das institucións dentro do seu propio territorio, e na máis eficiente, xusta e equitativa protección, regulación e garantía dos dereitos e liberdades da persoa.

5.8. Defende-los dereitos dos colexios de avogados galegos, así como os dos seus colexiados, perante os organismos autonómicos galegos cando sexa requirido polo colexio respectivo ou así estea legalmente establecido.

5.9. O exercicio e a xestión daquelas competencias públicas da Xunta de Galicia que lle sexan delegadas ou reciba delas e das facultades que poidan ser delegadas nel pola lexislación xeral do Estado ou por acordo de calquera outra Administración pública competente.

5.10. Designar representantes da avogacía para participar, cando así estivera establecido, nos consellos e organismos consultivos da Administración pública do ámbito de Galicia.

5.11. Coñecer e resolve-los recursos que poidan interpoñerse contra os acordos dos colexios de avogados de Galicia.

Así mesmo, coñecer e resolve-los recursos de reposición que interpoñan contra os acordos ou resolucións do propio Consello.

5.12. Levar un rexistro de sancións que afecten aos avogados dos colexios galegos.

5.13. Aproba-lo seu propio orzamento de ingresos e gastos, e contas do mesmo.

5.14. Fixar equitativamente a cooperación dos colexios para os gastos do Consello, por aportacións fixas, eventuais ou contribucións extraordinarias.

5.15. Establece-los ingresos propios que puidera ter por dereitos e retribucións como consecuencia dos servicios e actividades que preste.

5.16. Realizar no tocante ao patrimonio propio do Consello toda clase de actos de administración, disposición e grabame.

5.17. Aprobar normas de estipendios profesionais aplicables por tódolos colexios de Galicia.

5.18. Emitir dictames e informes, incluídos aqueles aos que se refire o artigo 63l da Lei de axuizamento civil, e, sobre todo, os que pidan a Xunta ou o Parlamento de Galicia verbo de proxectos ou anteproxectos de disposicións de carácter xeral que afecten ao exercicio da avogacía, da súa organización corpdas profesións tituladas en xeral.

5.19. Adoptar acordos xerais en materia de deontoloxía profesional, sen prexuízo da normativa recollida e aprobada polos congresos nacionais, o Consello Xeral da Avogacía Española e a Asemblea de Decanos.

5.20. Calquera outra función similar ás contidas nos apartados anteriores non expresamente determinadas neles, así como aquelas que lle sexan transferidas ou delegadas polo Consello Xeral da Avogacía Española.

Título segundo

Organización do Consello

Capítulo primeiro

Órgano de goberno

Artigo 6

O Pleno do Consello estará integrados por tódolos decanos dos colexios de avogados de Galicia, os que elixirán de entre eles, en votación secreta, o seu presidente, vicepresidente e secretario-tesoureiro.

A duración destes cargos será de dous anos, agás que algún deles cese no decanato do seu colexio. Neste caso, se o cesamento lle corresponde ao presidente, o seu posto seria desempenado polo vicepresidente e, as vacantes nos cargos de vicepresidente e secretario, serían cubertas polos membros do Consello de maior a menor idade, respectivamente, dos que o integraran no momento de producirse o feito. Os substitutos desempeñarán os seus postos polo tempo que lles restase de mandato aos substituidos.

Nas eleccións para os cargos de presidente, vicepresidente e secretario-tesoureiro, cada un dos membros do Consello disporá de un só voto e será elixido o candidato que logre os votos de máis da metade do total de compoñentes do Consello. Na segunda votación, elixirase para o cargo o candidato que obteña máis votos, sen que poidan ser elixidos para máis de dous mandatos consecutivos.

Artigo 7

É competencia deste órgano establecer acordos sobre todas aquelas funcións asignadas ao mesmo polos artigos 4 e 5 do estatuto e velar pola execución dos correspondentes acordos.

Artigo 8

8.1. Reunirase como mínimo, cada tres meses, e cantas veces o convoque o seu presidente, por decisión propia ou por petición de tres conselleiros, como mínimo.

8.2. Cada conselleiro poderá estar representado por un membro da Xunta de Goberno do colexio respectivo. A representación conferirase por escrito e para cada sesión.

8.3. A convocatoria do Consello farase por escrito, acompañada da orde do día e da documentación pertinente e será cursada pola secretaría xeral, logo de mandado da presidencia, polo menos con oito días de anticipación, agás casos de urxencia excepcional nos que será convocado, sen prazo especial de anticipación, telegraficamente ou por fax.

A convocatoria sinalará o lugar da celebración.

8.4. As reunións do Consello quedarán validamente constituídas cando asistan polo menos catro dos seus compoñentes.

Artigo 9

Os acordos tomaranse por maioría simple dos asistentes. Cada un deles terá un só voto.

As abstencións non se computarán para aprecia-la maioría.

Para adoptar validamente acordos esixirase un quorum de asistencia, non de votación, de polo menos catro colexios.

{mospagebreak title=Título terceiro}

Título terceiro

Dos cargos do Consello

Capítulo primeiro

Do presidente e vicepresidente

Artigo 10

Correspóndelle ao presidente:

10.1. Ostenta-la representación máxima do Consello, estándolle asignado o exercicio de cantos dereitos e funcións lle atribúan os presentes estatutos e sexan necesarios para as relacións cos poderes públicos, entidades, corporacións e persoas xurídicas ou naturais de calquera orde, sempre que se trate de materias de carácter xeral para a profesión dentro do ámbito do Consello.

10.2. Exerce-las accións que correspondan en defensa de tódolos colexios integrados no Consello da Avogacía e dos seus colexiados, ante os tribunais de xustiza e autoridades de toda clase, cando se trate de normas, programas ou resolucións de índole xeral para tódolos colexios de Galicia, sen prexuízo da autonomía e competencias que correspondan a cada colexio.

10.3. Convocar, fixa-la orde do día e presidir tódalas reunións do Pleno do Consello. Ordena-las deliberacións e abrir, suspender ou levanta-las sesións.

10.4. Presidir e dirixi-las deliberacións, abrir, suspender e pecha-las sesións dos congresos, xornadas e simposios, que organice o Consello.

10.5. Visa-los documentos e certificacións que expida o secretario.

10.6. Dirimir con voto de calidade os empates que resulten das votacións.

Artigo 11

O vicepresidente substituirá ao presidente en caso de ausencia, enfermidade ou vacante.

Desempeñará, ademais, todas aquelas funcións que lle confira ou delegue nel o presidente.

Capítulo segundo

Do secretario

Artigo 12

Correspóndelle ao secretario:

12.1. Redactar e autoriza-las actas das sesións do Consello. Dar conta das inmediatas anteriores, para a súa aprobación, se fose o caso. Informar, se procedese, sobre os asuntos que en tales reunións deba tratarse e lle encomende o presidente.

12.2. Executa-los acordos do Consello, así como as resolucións que, conforme os estatutos, dicte a presidencia.

12.3. Informar ao Consello e aos seus membros, con facultade de iniciativa, en todos cantos asuntos sexan de competencia do Consello da Avogacía Galega.

12.4. Realizar todas aquelas actividades tendentes a alcanza-los fins sinalados nos apartados anteriores.

12.5. Auxiliar na súa misión ao presidente e promover cantas iniciativas de orde técnica-profesional e corporativa deban adoptarse.

12.6. Leva-los libros de actas necesarios, redactar e autoriza-las certificacións que procedan, así como as comunicacións e circulares que foran autorizadas polo Consello ou polo seu presidente.

12.7. Forma-lo censo de colexiados de Galicia inscritos en cada un dos colexios, levando un ficheiro-rexistro dos datos que procedan. O censo actualizarase cada 31 de decembro.

12.8. Leva-lo rexistro de sancións, anotando en cada expediente as circunstancias do artigo 24.4 destes estatutos.

12.9. Redacta-la memoria anual das actividades e proxectos do Consello.

12.10. Exerce-la alta dirección dos servicios que poidan crear no Consello e calquera outro que lle encomende o mesmo Consello.

12.11. Asumi-la xefatura de persoal administrativo e das dependencias do Consello. Solicita-los informes precisos segundo a natureza dos asuntos que se resolvan, sen que estes informes sexan vinculantes para o secretario.

12.12. Propoñer e xestionar cantos asuntos sexan conducentes á boa marcha administrativa.

Artigo 13

Tamén lle corresponden ao secretario as seguintes funcións de tesourería:

13.1. Expedir, co visto e prace do presidente, os libramentos para os pagamentos que vaian verificarse e subscribi-los mandamentos de pago necesarios para o movemento das contas abertas a nome do Consello da Avogacía Galega.

13.2. Leva-los libros necesarios para o rexistro dos ingresos e gastos que afecten á caixa do Consello e, en xeral, ao seu movemento patrimonial.

13.3. Cobrar tódalas cantidades que por calquera concepto deban ingresarse nas contas do Consello, autorizando coa súa así natura os recibos correspondentes e dar conta ao presidente e ao pleno do Consello da situación da tesourería e do desenvolvemento das previsións orzamentais.

13.4. Propoñer e xestionar cantos asuntos sexan conducentes á boa marcha contable e de investimento dos fondos do Consello.

13.5. Formula-la memoria económica anual coas contas xerais de tesourería.

13.6. Elabora-lo proxecto anual de orzamentos.

13.7. Subscribi-lo balance que da contabilidade se deduza, efectuando os arqueos que correspondan de maneira regular e periódica.

Artigo 14

No caso de ausencia, enfermidade ou vacante do secretario, asumirá as súas funcións o conselleiro máis novo.

Artigo 15

Do secretario técnico e administrativo.

Poderán crearse secretarías técnicas, os membros das cales serán designados polo Consello.

Tales secretarías realizarán a información de cantos datos e asuntos poidan convir ou resulte máis económico aos colexios integrados no Consello.

En todo caso, os servicios dos diferentes colexios integrados no Consello constituirán órganos de apoio ao mesmo.

Por acordo do Pleno, poderase habilita-lo secretario técnico ou algún oficial do Consello para face-los libramentos de que trata o artigo 13.1, dentro dun límite económico prefixado.

{mospagebreak title=Título cuarto}

Título cuarto

Do réxime económico

Artigo 16

A economía do Consello da Avogacía Galega , é independente dos respectivos colexios de avogados integrados nel e cada colexio será autónomo na xestión e administración dos seus ben, aínda que contribuíran ao orzamento do Consello na forma que a continuación se sinala.

Artigo 17

Para cubri-los gastos do Consello da Avogacía Galega, este disporá dos seguintes recursos:

17.1. Das cotas que establezcan os colexios de avogados de Galicia, que serán fixadas en proporción ao número de colexiados, exercentes e non exercentes, neles inscritos ata o 31 de decembro do ano anterior.

17.2. Da participación que lle corresponda na cota que os colexios de avogados aporten ao Consello Xeral da Avogacía Española e outros ingresos deste.

17.3. O importe dos dereitos económicos polos documentos e certificados que expide.

17.4. Subvencións oficiais e particulares, donativos e legados que o Consello poida recibir.

17.5. As derramas extraordinarias que o Consello poida determinar por circunstancias excepcionais.

17.6. Os dereitos por prestación de servicios e actividades que o Consello realice.

17.7. Outros ingresos que o Consello poida percibir con motivo das súas actividades.

Artigo 18

O Consello pechará o exercicio autonómico (sic) cada fin de ano natural e formulará o proxecto de orzamento para o ano seguinte e un balance xeral e a liquidación do orzamento do ano anterior, someténdose ao estudio e aprobación do seu Pleno.

{mospagebreak title=Título quinto}

Título quinto

Xurisdicción disciplinarias

Artigo 19

O Consello da Avogacía Galega é competente para o exercicio da función disciplinaria en vía administrativa.

19.1. En primeira instancia, cando a persoa afectada sexa membro da Xunta de Goberno de calquera dos colexios de Galicia.

19.2. En segunda e última instancia administrativa, na resolución dos recursos ordinarios interpostos contra os acordos dos colexios.

Artigo 20

Nos expedientes disciplinarios que o Consello instrúa en primeira instancia darase audiencia aos afectados por aqueles concedéndolles vista das actuacións ao obxecto de que poidan formula-las alegacións de defensa e propoñe-las probas que consideren oportunas.

Contra as resolucións do Consello da Avogacía Galega, nesta materia caberá recurso ordinario perante o Consello Xeral da Avogacía Española.

{mospagebreak title=Título sexto}

Título sexto

Dos recursos

Artigo 21

21.1. Contra os actos, resolucións e acordos dos colexios de avogados de Galicia suxeitos ao dereito administrativo, os colexiados afectos e demais persoas lexitimadas poderán interpoñer recurso ordinario perante o Consello da Avogacía Galega dentro do prazo dun mes contado a partir do día seguinte ao da notificación.

21.2. Este recurso, que deberá ser razoado e fundamentado, presentarase no propio colexio, o cal, no prazo de dez días, o elevará ao Consello, xuntamente co expediente relativo ao acto ou acordo impugnado e, de consideralo convinte, xunto cun informe sobre o recurso elaborado pola xunta de goberno.

21.3. O Consello terá que resolve-lo recurso ordinario no prazo de tres meses contados desde o súa presentación. Transcorrido o devandito prazo sen notificarse acordo sobre o recurso, considerarase este desestimado por silencio administrativo, agás que o recurso fose interposto contra a desestimación presunta dunha solicitude por transcurso do prazo, caso no que se entenderá estimado o recurso se, chegado o seu prazo de resolución, o órgano competente non dictase resolución expresa sobre el. O acordo do Consello, expreso ou presunto, esgotará a vía administrativa e contra el poderá interpoñerse recurso contencioso-administrativo.

Artigo 22

Contra os actos, resolucións e acordos do Consello da Avogacía, suxeitos ao dereito administrativo, os colexios que formen parte del e calquera outro interesado, poderá interpoñer recurso de revisión nos prazos e supostos previstos no capítulo II do título VII da Lei de réxime xurídico das administracións públicas e do procedemento administrativo común.

O Consello deberá resolve-lo recurso no prazo de tres meses contados desde a súa presentación e, transcorrido o devandito prazo sen notificarse a resolución expresa, considerarase aquel desestimado por silencio administrativo. Contra o acordo do Consello expreso ou denegatorio por silencio poderá interpoñerse recurso contencioso-administrativo.

{mospagebreak title=Título sétimo}

Título sétimo

Relacións coa Xunta de Galicia e os colexios

Artigo 23

O Consello terá que comunicarlle á Consellería de Presidencia e Administración Pública de Xunta de Galicia:

23.1. O texto do sen estatuto e as súas modificacións, para que, logo de cualificación da súa legalidade, sexan inscritos e publicados no DOG.

23.2. As persoas que integran o Consello con indicación dos cargos que ocupan.

Artigo 24

Os colexios de avogados de Galicia terán que notificarlle á secretaría do Consello:

24.1. Os seus respectivos estatutos e modificacións.

24.2. Os nomes dos compoñentes das súas xuntas de goberno.

24.3. A relación de colexiados, exercentes ou non exercentes ata o 31 de decembro de cada ano e as altas e baixas que se produzan con indicación da causa destas últimas co obxecto de poder leva-lo correspondente censo de avogados.

24.4. As sancións disciplinarias que impoñan; a firmeza das resolucións sancionadoras; os recursos e acordos de suspensión; os acordos resolutorios daqueles; o inicio da execución; o cumprimento e a cancelación.

{mospagebreak title=Disposicións adicionais}

Disposicións adicionais

 

Primeira

Correspóndelle ao Consello da Avogacía Galega a regulamentación, desenvolvemento e interpretación deste estatuto e velar polo seu cumprimento.

Segunda

Con carácter supletorio serán de aplicación o estatuto xeral da avogacía española, en todos aqueles aspectos que non estean contemplados neste estatuto e a vixente normativa en materia disciplinaria.

 

Código deontolóxico

thumb_codigodeontologico.gif
Adaptado ao novo Estatuto Xeral da Avogacía Española, aprobado por Real Decreto 658/2001, de 22 de xuño
Aprobado no Pleno de 27-IX-02 E Modificado no Pleno de 10-XII-02

Páxina Preámbulo 

A función social da Avogacía esixe establecer unhas normas deontolóxicas para o seu exercicio. Ao longo dos séculos, moitos foron os intereses confiados á Avogacía, todos eles trascendentales, fundamentalmente relacionados co imperio do Dereito e a Xustiza humana. E nese quefacer que trascendeu a propia e específica actuación concreta de defensa, a Avogacía foi acrisolando valores salvaguardados por normas deontolóxicas necesarias non só ao dereito de defensa, senón tamén para a tutela dos máis altos intereses do Estado, proclamado hoxe como social e democrático de Dereito.

Como toda norma, a deontolóxica se inserta no universo do Dereito, rexido polo principio de xerarquía normativa e esixe, ademais, claridade, adecuación e precisión, de xeito que calquera modificación de feito ou de dereito na situación regulada, obriga a adaptar a norma á nova realidade legal ou social.

Durante séculos, os escasos cambios operados nas funcións do Avogado e na propia sociedade motivaron reducidas modificacións nunhas normas deontolóxicas que viñan acreditándose eficaces para a alta función reservada ao Avogado, case sempre motivadas por drásticas convulsións sociais, pero que terminaron devolvendo ao Avogado a súa función e a normativa deontolóxica con que a desempeña.

É a partir da segunda metade do século XX, desde o momento en que os Estados decididamente consagran a dignidade humana como valor supremo que informa todo o ordenamiento xurídico, cando a función do Avogado alcanza a súa definitiva transcendencia, facilitando á persoa e á sociedade en que se integra, a técnica e coñecementos necesarios para o consello xurídico e a defensa dos seus dereitos. De nada serven estes se non se prové do medio idóneo para defender os que a cada cal correspóndenlle.

Nunha sociedade constituída e activada con base no Dereito, que proclama como valores fundamentais a igualdade e a Xustiza, o Avogado experto en leis e coñecedor da técnica xurídica e das estratexias procesales, se erixe en elemento imprescindible para a realización da Xustiza, garantindo a información ou asesoramiento, a contradición, a igualdade das partes tanto no proceso como fose del, encarnando o dereito de defensa, que é requisito imprescindible da tutela xudicial efectiva. Por iso hoxe o Avogado precisa, máis que nunca, dunhas normas de comportamento que permitan satisfacer os inalienables dereitos do cliente, pero respectando tamén a defensa e consolidación dos valores superiores nos que se asenta a sociedade e a propia condición humana.

Recentemente, moitas foron as reformas lexislativas e moitos tamén os cambios políticos e sociais que afectaron ao exercicio profesional do Avogado en España.

O Consello Xeral da Avogacía, atento a estes cambios, veu incorporando ás normas deontolóxicas, as que daban resposta a cada modificación legal ou cambio social. A importancia dalgún destes cambios xustificou ata a redacción de reglamentos e disposicións autónomas non incorporadas ao noso Código Deontolóxico, aínda cando a súa natureza e función fosen estrictamente deontolóxicas, como o Reglamento de Publicidade aprobado pola Asemblea de Decanos de 19 de decembro de 1997.

A decidida vocación de prover á Avogacía dos instrumentos máis eficaces para abordar o século XXI esixe agora a compilación e posta ao día das normas deontolóxicas que deben rexer a nosa actividade profesional nun só texto actualizado. E iso sen abdicar dos principios que viñeron caracterizando a actuación multisecular do Avogado, cuxa propia pervivencia acredita fehacentemente a súa medular función, pero tamén incorporando as máis recentes experiencias derivadas de situacións novedosas completamente alleas ao mundo da Avogacía ata fai ben pouco.

O Conseil Consultatif deas Barreaux Européens (CCBE), máximo órgano representativo da Avogacía ante as institucións da Unión Europea, na sesión plenaria celebrada en Lyon o 28 de novembro de 1998, aprobou o Código Deontolóxico Europeo, cuxa finalidade é a de establecer unhas normas de actuación para o Avogado no exercicio profesional transfronterizo e outras básicas que representan as garantías mínimas esixibles para posibilitar o dereito de defensa dunha forma efectiva. Agora, o Consello Xeral da Avogacía Española, asumindo íntegramente o Código Deontolóxico Europeo, establece as normas mínimas de actuación de calquera Avogado no ámbito territorial do Estado español para garantir a boa execución da súa indispensable función a toda a sociedade española. Igual que non se concibe unha dobre, tripla ou múltiple deontoloxía dentro da Unión Europea, tampouco tería sentido que en España a actuación do Avogado fose sustancialmente diferente en cada unha das Comunidades Autónomas.

O Consello Xeral da Avogacía Española acomete a redacción da presente normativa consciente de que o interese xeral esixe definir normas uniformes aplicables a todo Avogado do Estado Español, pero con absoluto respecto ás competencias dos Consellos Autonómicos e aos Colexios de Avogados a quen corresponde ordenar o exercicio profesional nos ámbitos territoriales que lles son propios. Por iso as presentes normas teñen vocación de básicas, correspondendo, no seu caso, o seu desenvolvemento e adecuación, e en definitiva determinar o xusto equilibrio dos intereses en xogo, no seu respectivo ámbito territorial, aos Consellos Autonómicos e aos Ilustres Colexios de Avogados.

Nas presentes normas regúlanse prácticas e institucións tradicionais como a cota litis e a venia xunto a outras novas (tenencia de fondos de clientes), ata algunhas tradicionalmente proscritas (publicidade). Remozadas as primeiras e acollidas as restantes á luz do dereito comparado e de recentes pero enriquecedoras experiencias.

Perviven como principios fundamentais no exercicio da profesión de Avogado a independencia, a dignidade, a integridade, o servizo, o segredo profesional e a liberdade de defensa.

A independencia do avogado resulta tan necesaria como a imparcialidade do Xuíz, dentro dun Estado de Dereito. O Avogado informa ao seu cliente da súa posición xurídica, dos distintos valores que se poñen en xogo en calquera das súas accións ou omisiones, provéndolle da defensa técnica dos seus dereitos e liberdades fronte a outros axentes sociais, cuxos dereitos e dignidade persoal han de ser tamén tidas en conta, e esta tan complexa como unívoca actuación do Avogado só serve ao cidadán e ao propio sistema do Estado de Dereito se está exenta de presión, se o Avogado posúe total liberdade e independencia de coñecer, formar criterio, informar e defender, sen outra servidume que o ideal de Xustiza. En ningún caso debe actuar coaccionado nin por compracencia.

A honradez, probidade, rectitude, lealdade, dilixencia e veracidade son virtudes que deben adornar calquera actuación do Avogado. Elas son a causa das necesarias relacións de confianza Avogado-Cliente e a base do honor e a dignidade da profesión. O Avogado debe actuar sempre honesta e dilixentemente, con competencia, con lealdade ao cliente, respecto á parte contraria, gardando secreto de canto coñecer por razón da súa profesión. E se calquera Avogado así non o fixer, a súa actuación individual afecta ao honor e dignidade de toda a profesión.

A Constitución recoñece a toda persoa o dereito a non declarar contra si mesmo, e tamén o dereito á intimidade. Ambos perseguen preservar a liberdade e a vida íntima persoal e familiar do cidadán, cada vez máis vulnerable aos poderes estatais e a outros poderes non sempre ben definidos. O cidadán precisa do Avogado para coñecer o alcance, a transcendencia dos seus actos, e para iso, debe confesarlle as súas circunstancias máis íntimas. O Avogado convértese así en custodio da intimidade persoal do seu cliente e do seu inalienable dereito a non declarar contra si mesmo. O segredo profesional e a confidencialidade son deberes e á vez dereitos do Avogado que non constitúen senón concreción dos dereitos fundamentais que o ordenamiento xurídico recoñece aos seus propios clientes e á defensa como mecanismo esencial do Estado de Dereito. Todo aquelo que lle sexa revelado polo seu cliente, con todas as súas circunstancias, máis todo aquelo que lle sexa comunicado por outro Avogado con carácter confidencial, deberá mantelo en segredo.

Correspondendo aos principios fundamentais da Avogacía regúlanse as bases das incompatibilidades e da publicidade persoal. O Avogado non pode poñer en risco a súa liberdade e independencia, a súa lealdade ao cliente nin o segredo profesional e por iso o Código establece a prohibición de exercer profesións ou desenvolver funcións que de modo directo ou indirecto crenlle calquera tipo de presión física ó anímica que poida poñer en risco a súa independencia ou a revelación de calquera dato secreto que non só podería prexudicar intereses particulares dos clientes senón que, ademais, afectaría gravemente á confianza dos cidadáns no dereito de defensa, e por extensión a todo o sistema de garantías.

Debe dotarse de normas deontolóxicas á publicidade persoal, actividade ata agora estatutariamente restrinxida e que orixinou nos últimos anos unha gran actividade reglamentaria aperturista nos Consellos e Colexios. No presente Código Deontolóxico establécense as bases da publicidade persoal do Avogado, só en canto afecta á deontoloxía profesional. A publicidade haberá de respectar os principios de dignidade, lealdadee, veracidade e discreción, salvaguardando en todo caso o segredo profesional e a independencia do avogado. A función de concordia que impón ao Avogado a obrigación de procurar o arranxo entre as partes esixe que a información non sexa tendenciosa nin invite ao conflito ou litixio.

A independencia do Avogado está íntimamente ligada co principio de liberdade de elección. O Avogado é libre de asumir a dirección dun asunto e o cidadán é o tamén de encomendar os seus intereses a un avogado do seu libérrima elección e cesar na relación profesional no momento que o crea conveniente. Esta absoluta liberdade, podería poñer en risco o propio dereito de defensa se entre a actuación profesional dun Avogado e a da súa sustituto prodúcese un baleiro de asistencia xurídica efectiva. Por iso, da antiga institución da "venia" convén conservar a necesaria comunicación do sustituto ao substituído pero encomendando a este unha responsable actuación informativa, que xa viña sucedendo na práctica. Iso permite garantir que o cidadán non quedará en indefensión entre a actuación do substituído e o sustituto, establecendo un único momento no que cesarán as responsabilidades dun e comezasen as do outro, e procurará, ademais, unha importante información ao sustituto en beneficio sempre de interéselos obxecto de defensa.

O Avogado debe ter sempre presente a alta función que a sociedade confíalle, que supón nada menos que a defensa efectiva dos dereitos individuais e colectivos cuxo recoñecemento e respecto constitúe a espina dorsal do propio Estado de Dereito. Por iso só pode encargarse dun asunto cando estea capacitado para asesorarlo e defendelo dunha forma real e efectiva, e iso obrígalle a adecuar e incrementar constantemente os seus coñecementos xurídicos, e a solicitar o auxilio dos compañeiros máis expertos, cando o precise.

Por primeira vez, se acomete a regulación da tenencia de fondos de clientes. O exercicio colectivo e multidisciplinar da profesión de Avogado, xunto ás técnicas que hoxe ofrecen as entidades financeiras, aconsella regular a tenencia dos fondos de clientes, manténdoos identificados, separados dos propios do bufete, e sempre á súa disposición, o que, contribuirá á transparencia na actuación do Avogado, fortalecendo a confianza do seu cliente.

Poucas variacións experimentan as normas deontolóxicas reguladoras das obrigacións e relacións do Avogado co Colexio, cos Tribunais, cos compañeiros ou cos clientes. Unicamente, se profundiza algo máis na salvaguarda dos valores fundamentais que informan o exercicio profesional na relación avogado-cliente. E así, concrétanse as obrigacións de información, increméntanse as precaucións para evitar o conflito de intereses protexendo a responsabilidade e independencia do avogado, establecendo mecanismos que permitan identificar claramente o comezo e final da súa actuación e xa que logo da súa responsabilidade, e sobre todo insistindo no recoñecemento da súa liberdade para cesar na defensa cando non desexe continuar nela, libérrima decisión que garante permanentemente a independencia e que se corresponde coa que ten o cidadán para designar avogado da súa elección en calquera momento.

O sistema de libre elección de Avogado e de aceptación de defensa, experimentará disfuncións na defensa por Xustiza Gratuita, que se evitarían se tamén os cidadáns con dereito a ela, puidesen elixir avogado de entre os inscritos nas listas da quenda de Xustiza Gratuita, o que será posible se, como resulta desexable, a defensa garántese, en todo caso, mediante un sistema de axuda legal máis acorde coa realidade social, que posibilite ao cidadán, beneficiario da Xustiza Gratuita, a libre elección de avogado e a este unha digna retribución do seu traballo. En tanto non se modifiquen as normas que regulan a Xustiza Gratuita, estas condicionan tanto a libre designación de avogado como a libre aceptación da defensa.

Actualizase o concepto "cota litis", que nunca foi considerado pola Avogacía incluído no de estipendios. A "cota litis", en canto asociación e participación co cliente no resultado do preito, pon en risco a independencia e a liberdade do avogado que deixa de ser defensor para converterse en socio do seu cliente en pos dun resultado material, o que, ademais de adulterar a función da defensa, provoca o desamparo ou discriminación dos cidadáns que han de reivindicar dereitos de escasa entidade patrimonial ou cuxa tutela resulta dificultosa.

As presentes normas deontolóxicas non impoñen limitacións á libre e leal competencia senón que se erixen en deberes fundamentais de todos os avogados no exercicio da súa función social nun Estado de Dereito, que esixe desempeñala con competencia, de boa fe, con liberdade e independencia, lealdade ao cliente, respecto á parte contraria e gardando secreto de canto coñecer por razón da súa actuación profesional.

Corresponderá, no seu caso, aos Consellos Autonómicos e aos Colexios adaptar as presentes normas deontolóxicas ás especificidades propias dos seus respectivos ámbitos territoriales, divulgando o seu coñecemento, vixiando o seu cumprimento e corrixindo disciplinariamente a súa falta de observancia para garantir a boa execución da alta misión que a nosa sociedade confiou ao Avogado, tarefa na que desempeñamos unha verdadeira función pública, para a que o Estado dotounos de facultades normativas e disciplinarias tamén públicas.

 

Art. 1.- Obrigacións éticas e deontolóxicas 

  1. O avogado está obrigado a respectar os principios éticos e deontolóxicos da profesión establecidos no Estatuto Xeral da Avogacía Española, aprobado por Real Decreto 658/2001, de 22 de xuño, no Código Deontolóxico aprobado polo Consello de Colexios de Avogados de Europa (CCBE) o 28 de novembro de 1998, e no presente Código Deontolóxico aprobado polo Consello Xeral da Avogacía Española, nos que no seu caso tiveren aprobado o Consello de Colexios da Autonomía, e os do concreto Colexio ao que estea incorporado.

  2. Cando o avogado actúe fose do ámbito do Colexio da súa residencia, dentro ou fóra do Estado español, deberá respectar, ademais das normas do seu Colexio, as normas éticas e deontolóxicas vixentes no ámbito do Colexio de acolleita ou no que desenvolva unha determinada actuación profesional.

  3. Os Consellos de Colexios das diferentes Autonomías e os distintos Colexios haberán de remitir os Códigos Deontolóxico que tiveren establecidos á Secretaría Xeral do Consello Xeral da Avogacía Española e esta obterá da Secretaría do CCBE os dos demais países da Unión Europea.

 

Art. 2.- Independencia 

  1. A independencia do avogado é unha esixencia do Estado de Dereito e do efectivo dereito de defensa dos cidadáns, polo que para o avogado constitúe un dereito e un deber.

  2. Para poder asesorar e defender adecuadamente os lexítimos intereses dos seus clientes, o avogado ten o dereito e o deber de preservar a súa independencia fronte a toda clase de inxerencias e fronte aos intereses propios ou alleos.

  3. O avogado deberá preservar a súa independencia fronte a presións, esixencias ou compracencias que a limiten, sexa respecto dos poderes públicos, económicos ou fácticos, os tribunais, o seu cliente mesmo ou ata os seus propios compañeiros ou colaboradores.

  4. A independencia do avogado permítelle rexeitar as instrucións que, en contra dos seus propios criterios profesionais, pretendan impoñerlle o seu cliente, os seus compañeiros de despacho, os outros profesionais cos que colabore ou calquera outra persoa, entidade ou corrente de opinión, cesando no asesoramiento ou defensa do asunto de que se trate cando considere que non poida actuar con total independencia.

  5. A súa independencia prohibe ao avogado exercer outras profesións ou actividades que a limiten ou que resulten incompatibles co exercicio da avogacía, así como asociarse ou colaborar profesionalmente con empresas ou profesionais que as exerzan, ou facer uso, en relación con elas, das posibilidades contempladas no articulo 29 do Estatuto.

 

Art. 3.- Liberdade de defensa 

  1. O avogado ten o dereito e o deber de defender e asesorar libremente aos seus clientes, sen utilizar medios ilícitos ou inxustos, nin a fraude como forma de eludir as leis.

  2. O avogado está obrigado a exercer a súa liberdade de defensa e expresión conforme ao principio de boa fe e ás normas da correcta práctica profesional.

  3. O avogado está amparado na súa liberdade de expresión polo Art. 437.1 da vixente Lei Orgánica do Poder Xudicial.

 

Art. 4.- Confianza e integridade 

  1. A relación entre o cliente e o seu avogado se fundamenta na confianza e esixe deste unha conduta profesional íntegra, que sexa honrada, leal, veraz e dilixente.

  2. O avogado, está obrigado a non defraudar a confianza do seu cliente e a non defender intereses en conflito cos daquel.

  3. Nos casos de exercicio colectivo da avogacía ou en colaboración con outros profesionais, o avogado terá o dereito e a obrigación de rexeitar calquera intervención que poida resultar contraria a devanditos principios de confianza e integridade ou implicar conflito de intereses con clientes doutros membros do colectivo.

 

Art. 5.- Segredo Profesional 

  1. A confianza e confidencialidade nas relacións entre cliente e avogado, ínsita no dereito daquel á súa intimidade e a non declarar na súa contra, así como en dereitos fundamentais de terceiros, impón ao avogado o deber e confírelle o dereito de gardar secreto respecto de todos os feitos ou noticias que coñeza por razón de calquera das modalidades da súa actuación profesional, sen que poida ser obrigado a declarar sobre os mesmos como recoñece o artigo 437.2 da vixente Lei Orgánica do Poder Xudicial.

  2. O deber e dereito ao segredo profesional do avogado comprende as confidencias e propostas do cliente, as do adversario, as dos compañeiros e todos os feitos e documentos de que teña noticia ou reciba por razón de calquera das modalidades da súa actuación profesional.

  3. O avogado non poderá aportar aos tribunais, nin facilitarlle ao seu cliente as cartas, comunicacións ou notas que reciba do avogado da outra parte, salvo expresa autorización do mesmo.

  4. As conversacións mantidas cos clientes, os contrarios ou os seus avogados, de presenza ou por calquera medio telefónico ou telemático, non poderán ser gravadas sen previa advertencia e conformidade de todos os intervinientes e en todo caso quedarán amparadas polo segredo profesional.

  5. En caso de exercicio da avogacía en forma colectiva, o deber de segredo estenderase fronte aos demais compoñentes do colectivo.

  6. En todo caso, o avogado deberá facer respectar o segredo profesional ao seu persoal e a calquera outra persoa que colabore con el na súa actividade profesional.

  7. Estes deberes de segredo profesional permanecen ata logo de cesar na prestación dos servizos ao cliente, sen que estean limitados no tempo.

  8. O segredo profesional é un dereito e deber primordial da Avogacía. Nos casos excepcionais de suma gravidade nos que, a obrigada preservación do segredo profesional, puidese causar prexuízos irreparables ou flagrantes inxustizas, o Decano do Colexio aconsellará ao Avogado coa finalidade exclusiva de orientar e, se fose posible, determinar medios ou procedementos alternativos de solución do problema suscitado ponderando os bens xurídicos en conflito. Iso non afecta á liberdade do cliente, non suxeito ao segredo profesional, pero cuxo consentimento por si só non escusa ao Avogado da preservación do mesmo.

 

Art. 6.- Incompatibilidades 

  1. O avogado que estea incurso en calquera causa de incompatibilidade absoluta para o exercicio da avogacía, deberá solicitar a súa baixa ou pase a colexiado non exercente en todos os Colexios en que figurase como exercente. A solicitude haberá de formularse no prazo dun mes desde que se produza a causa de incompatibilidade, aínda que desde que se produza haberá de cesar na realización de calquera actividade profesional como avogado.

  2. O avogado que estea incurso en calquera causa de incompatibilidade respecto dun asunto ou tipo de asuntos, deberá absterse de intervir nos mesmos. No caso de que a incompatibilidade sobrevenga unha vez iniciada a actuación profesional, o avogado deberá cesar inmediatamente na mesma, evitando o risco de indefensión mentres se produza a sustitución por outro letrado.

  3. Nos supostos de exercicio colectivo ou en colaboración da avogacía, as incompatibilidades de calquera dos seus membros ou integrantes do colectivo, grupo ou dos seus colaboradores, esténdense ao conxunto de todos eles.

  4. Na súa actuación profesional o avogado deberá respectar as normas sobre incompatibilidades do Colexio de acolleita, ademais das propias do Colexio de residencia.

 

Art. 7.- Da publicidade

  1. O avogado poderá realizar publicidade, que sexa digna, leal e veraz, dos seus servizos profesionais, con absoluto respecto á dignidade das persoas, á lexislación existente sobre devanditas materias, sobre defensa da competencia e competencia desleal, axustándose en calquera caso ás normas deontolóxicas recollidas no presente Código e as que, no seu caso, dicte o Consello Autonómico e o Colexio en cuxo ámbito territorial actúe.

  2. Enténdese que vulnera o presente Código Deontolóxico, aquela publicidade que comporte, entre outros supostos:

    1. Revelar directa ou indirectamente feitos, datos ou situacións amparados polo segredo profesional.
    2. Afectar á independencia do avogado.
    3. Prometer a obtención de resultados que non dependan exclusivamente da actividade do avogado que se publicita.
    4. Facer referencia directa ou indirectamente a clientes do propio Avogado que utiliza a publicidade ou a asuntos levados por este, ou aos seus éxitos ou resultados.
    5. Dirixirse por si ou mediante terceiros a vítimas de accidentes ou desgrazas que carecen de plena e serena liberdade para a elección de avogado por atoparse nese momento sufrindo unha recente desgraza persoal ou colectiva, ou aos seus herdeiros ou causahabientes.
    6. Establecer comparacións con outros avogados ou coas súas actuacións concretas ou afirmacións infundadas de auto alabanza.
    7. Utilizar os emblemas ou símbolos colexiales e aqueloutros que pola súa similitude puidesen xerar confusión, xa que o seu uso atópase reservado únicamente á publicidade institucional que, en beneficio da profesión en xeral, só poden realizar os Colexios, Consellos Autonómicos e o Consello Xeral da Avogacía Española.
    8. Incitar xenérica ou concretamente ao preito ou conflito.
    9. Utilizar medios ou expresións, audiovisuales ou escritos que supoñan un descrédito, denigración e menosprezo da Avogacía, da Xustiza e dos seus símbolos.
    10. Non identificar ao Avogado ou Bufete Colectivo que ofrece os seus servizos.
    11. Utilizar medios ou contidos contrarios á dignidade das persoas, da Avogacía ou da Xustiza.

 

Art. 8.- Competencia desleal 

  1. O Avogado non pode proceder á captación desleal de clientes.

  2. Son actos de competencia desleal todos aqueles que contravengan as normas tanto estatais como autonómicas que tutelen a leal competencia e en especial os seguintes:

    1. A utilización de procedementos publicitarios directos e indirectos contrarios ás disposicións da Lei Xeral de Publicidade, e ás normas específicas sobre publicidade contidas no presente Código Deontolóxico e restantes normas complementarias.
    2. Toda práctica de captación directa ou indirecta de clientes que atenten á dignidade das persoas ou á función social da Avogacía.
    3. A utilización de terceiros como medio para eludir as obrigacións deontolóxicas. Considerarase responsable ao avogado ou avogados favorecidos por tal publicidade en caso de incumplimiento do art. 28.3 do Estatuto Xeral da Avogacía Española en tanto non acrediten o seu total axeneidade e a súa dimisión inmediata do encargo profesional ao ter coñecemento daquela.
    4. A percepción ou o pago de contraprestacións infrinxindo as normas legais sobre competencia e as establecidas neste Código Deontolóxico.
    5. A contravención dos artigos. 15 e 16 deste Código, e/ou a prestación de servizos gratuitos que supoña a venda a perdida nos terminos establecidos no artigo 17 da Lei de Competencia Desleal.

 

Art. 9.- Sustitución do Avogado 

  1. Para asumir a dirección dun asunto profesional encomendado a outro letrado, deberá solicitar a súa venia, se non constar a súa renuncia; e en todo caso, comunicarllo coa maior antelación posible á súa efectiva sustitución.

    O Letrado substituído deberá facilitar a quen lle continúe toda a información da que dispuxer e colaborar no necesario para garantir o dereito de defensa do cliente.

  2. O avogado que suceda a outro na defensa dos intereses dun cliente, deberá colaborar dilixentemente para que este atenda os estipendios debidos ao substituído, sen prexuízo das discrepancias lexítimas entre un e outro.

  3. Non será de aplicación o previsto nos apartados anteriores se o encargo profesional desempéñase en réxime de dependencia laboral do cliente.

  4. Se fose precisa a adopción de medidas urxentes en interese do cliente, antes de que poida darse cumprimento ás condicións fixadas anteriormente, o Avogado poderá adoptalas, informando previamente ao seu predecesor e poñéndoo en coñecemento anticipado do Decano do Colexio en cuxo ámbito actúe.

  5. A venia non poderá denegarse, e o letrado substituído deberá facilitar a quen lle continúe, toda a documentación e información da que dispuxer e colaborar no necesario en aras a garantir o dereito de defensa do cliente.

  6. Sen prexuízo da corrección disciplinaria do Letrado que incumpla inxustificadamente as regras anteriores, a sustitución dun Avogado por outro nun acto procesal, sen previa comunicación ao relevado, considerarase falta moi grave, por afectar á eficacia da defensa e á dignidade da profesión.

 

Art. 10.- Relación co Colexio 

O avogado está obrigado a:

  1. Cumprir o establecido no Estatuto Xeral da Avogacía, nos Estatutos dos Consellos Autonómicos e nos dos Colexios nos que exerza a profesión, así como la demais normativa da Avogacía e os acordos e decisións dos Órganos de Goberno no ámbito correspondente.

  2. Respectar aos Órganos de Goberno e aos membros que os compoñen, debendo atender coa máxima dilixencia as comunicacións e citacións emanadas de tales órganos ou dos seus membros, no exercicio das súas funcións.

  3. Contribuír ao mantemento das cargas colexiales e demais imputacións económicas do Colexio na forma e tempo que se estableceron.

  4. Poñer en coñecemento do Colexio todo acto de intrusismo, así como os supostos de exercicio ilegal, tanto pola non colexiación canto por acharse suspendido ou inhabilitado o denunciado, nos supostos de que teña noticia o avogado.

  5. Poñer en coñecemento do Colexio os agravios de que tanto el como calquera dos seus compañeiros fosen obxecto con ocasión ou como consecuencia do exercicio profesional.

  6. Comunicar ao Colexio as circunstancias persoais que afecten ao exercicio profesional, tales como cambios de domicilio, ausencias superiores a un mes ou supostos de enfermidade ou invalidez por igual tempo, sen prover ao coidado dos seus asuntos.

  7. Os avogados que exerzan en territorio diferente ao do seu colexiación estarán obrigados a comunicalo ao Colexio en que vaian facelo na forma que estableza o Consello Xeral da Avogacía Española ou, no seu caso, os Consellos Autonómicos, así como a consignar en todos os escritos e actuacións que asinen, o Colexio ao que estivesen incorporados, o número de colexiado, e no primeiro escrito ou actuación, ademais, farán constar a data da comunicación.

 

Art. 11.- Relación cos Tribunais 

  1. Son obrigacións dos Avogados para cos órganos xurisdiccionales:

    1. Actuar ante eles con boa fe, lealdade e respecto.-.
    2. Colaborar no cumprimento dos fins da Administración de Xustiza.
    3. Gardar respecto a todos cantos interveñen na administración de Xustiza esixindo á vez o mesmo e reciproco comportamento destes respecto dos Avogados.
    4. Exhortar aos seus patrocinados ou clientes á observancia de conduta respetuosa respecto das persoas que actúan nos Órganos xurisdiccionales.
    5. Contribuír á dilixente tramitación dos asuntos que se lle encomenden e dos procedementos nos que interveña.
    6. Manter a liberdade e independencia no exercicio do dereito de defensa, con absoluta corrección,, poñendo en coñecemento do Tribunal correspondente e do Colexio de Avogados calquera inxerencia naquelas.-
    7. Nas súas actuacións e escritos, o Letrado evitará toda alusión persoal, directa ou indirecta, oral, escrita ou mediante xestos, sexa de aprobación ou de reproche, ao Tribunal e a calquera persoa relacionada co mesmo ou que ante el interveña, así como aos demais Letrados.
    8. Por respecto ao carácter contradictorio dos xuízos, non poderá entregar probas, notas ou outros documentos ao Xuíz en forma diferente ao establecido nas normas procesales aplicables. Tampouco poderá divulgar ou someter aos tribunais unha proposta de arranxo amistoso feita pola parte contraria ou o seu Avogado, sen autorización expresa daquela.
    9. Cumprir os horarios nas actuacións xudiciais e poñer en coñecemento do Colexio calquera atraso inxustificado dos Xulgados e Tribunais superior a media hora.
    10. Comunicar coa debida antelación ao Xulgado ou Tribunal e aos compañeiros que interveñan, calquera circunstancia que lle impida a el ou ao seu cliente acudir puntualmente a unha dilixencia.
  2. As anteriores normas serán igualmente aplicables ás relacións con árbitros e mediadores.

 

Art. 12.- Relacións entre Avogados 

  1. Os Avogados deben manter recíproca lealdade, respecto mutuo e relacións de compañerismo.

  2. O Avogado de maior antigüidade no exercicio profesional debe prestar desinteresadamente orientación, guía e consello de modo amplo e eficaz aos de recente incorporación que o soliciten. Recíprocamente estes teñen o dereito de requerir consello e orientación aos avogados experimentados, na medida que sexa necesaria para cumprir cabalmente cos seus deberes.

  3. O Avogado que pretenda iniciar unha acción, en nome propio ou como Avogado dun cliente, contra outro compañeiro por actuacións profesionais do mesmo, haberá de comunicalo previamente ao Decano, por se considera oportuno realizar un labor de mediación.

  4. Nos escritos xudiciais, nos informes orais e en calquera comunicación escrita ou oral, o Avogado manterá sempre o máis absoluto respecto ao avogado da parte contraria, evitando toda alusión persoal.

  5. O Avogado desenvolverá os seus mellores esforzos propios para evitar accións de violencia, da clase que sexan, contra outros avogados defensores de intereses opostos, debéndoas previr e impedir por todos os medios lexítimos, aínda que proviñeren dos seus propios clientes aos que esixirá respectar a liberdade e independencia do Avogado contrario.

  6. O Avogado, nas súas comunicacións e manifestacións co Avogado da parte contraría, non comprometerá ao seu propio cliente con comentarios ou manifestacións que poidan causarlle desprestixio ou lesión directa ou indirecta.

  7. O Avogado debe procurar a solución extraxudicial das reclamacións de estipendios propias ou doutros compañeiros, mediante a transacción, a mediación ou o arbitraxe do Colexio. É conduta reprobable a impugnación de estipendios realizada de forma maliciosa ou fraudulenta así como calquera outro comentario no mesmo sentido respecto de os estipendios ou condicións económicas doutro compañeiro.

  8. As reunións entre Avogados e os seus clientes procurarase celebralas en lugar que non supoña situación privilexiada para ningún dos Avogados intervinientes e recoméndase a utilización das dependencias do Colexio de Avogados, cando non exista acordo sobre o lugar de celebración das reunións. No entanto, se a reunión houber de celebrarse no despacho dalgún dos Avogados intervinientes, será no daquel que tiver maior antigüidade, salvo que se trate do Decano ou dun Ex­Decano, nese caso será no destes, a non ser que se decline expresamente o ofrecimiento. A norma deberá cumprirse, aínda que un ou máis dos Avogados presten os seus servizos profesionais en empresas, entidades bancarias ou de aforro.

  9. O Avogado debe recibir sempre e coa máxima urxencia ao compañeiro que lle visite no seu despacho e con preferencia a calquera outra persoa, sexa ou non cliente, que garde espera no despacho. En caso de imposibilidade de inmediata atención, deixará momentáneamente as súas ocupacións para saudar ao compañeiro e escusarse pola espera.

  10. O Avogado debe atender inmediatamente as comunicacións escritas ou telefónicas doutros avogados e estas últimas debe facelas personalmente.

  11. O Avogado que estea negociando con outro compañeiro a transacción ou solución extraxudicial dun asunto virá obrigado a notificarlle o cese ou interrupción da negociación, así como a dar por terminadas devanditas xestións, antes de presentar reclamación xudicial.

  12. As comunicacións con avogados estranxeiros deben ser consideradas tamén de carácter confidencial ou reservado, sendo recomendable se requira previamente do colega estranxeiro a súa aceptación coma tales.

  13. O Avogado que se comprometa a axudar a un colega estranxeiro terá sempre en conta que o compañeiro ha de depender del en maior proporción que se se tratase de avogados do propio país e xa que logo absterase de aceptar xestións para as que non estea suficientemente capacitado, facilitando ao Letrado estranxeiro información sobre outros avogados coa preparación específica para cumprir o encargo.

 

Art. 13.- Relacións cos clientes

  1. A relación do Avogado co cliente debe fundarse na recíproca confianza. Devandita relación pode verse facilitada mediante a suscripción da Folla de encarga.

  2. O Avogado só poderá encargarse dun asunto, por mandato do seu cliente, encargo doutro Avogado que represente ao cliente, ou por designación colexial.

    O Avogado deberá comprobar a identidade e facultades de quen efectúe o encargo.

    É obrigación do avogado identificarse ante a persoa á que asesora e defende, ata cando o fixer por conta dun terceiro a fin de asumir as responsabilidades civís e deontolóxicas que, no seu caso, correspondan. No suposto de consulta telefónica ou por rede informática cun despacho ou asesoría cuxos avogados son descoñecidos para o comunicante, esta identificación, así como a do Colexio ao que pertence, é a primeira e inmediata obrigación do avogado interlocutor.

  3. O Avogado terá plena liberdade para aceptar ou rexeitar o asunto en que se solicite a súa intervención, sen necesidade de xustificar a súa decisión.

    Así mesmo o Avogado poderá absterse ou cesar na intervención cando xurdan discrepancias co cliente. Deberá facelo sempre que concurran circunstancias que poidan afectar á súa plena liberdade e independencia na defensa ou á obrigación de segredo profesional.

    O Avogado que renuncie á dirección Letrada dun asunto haberá de realizar os actos necesarios para evitar a indefensión do seu cliente. Cando se trate de defensa asumida por designación colexial, a aceptación, rexeitamento, abstención ou cese haberá de acomodarse ás normas sobre xustiza gratuita e sobre este tipo de designacións.

  4. O Avogado non pode aceptar a defensa de intereses contrapuestos con outros que estea defendendo, ou cos do propio avogado.

    Caso de conflito de intereses entre dous clientes do mesmo Avogado, deberá renunciar á defensa de ambos, salvo autorización expresa dos dous para intervir en defensa dun deles.

    Con todo o Avogado poderá intervir en interese de todas as partes en funcións de mediador ou na preparación e redacción de documentos de natureza contractual, debendo manter en tal suposto unha estrita e exquisita obxetividade.

  5. O Avogado non poderá aceptar encargos profesionais que impliquen actuacións contra un anterior cliente, cando exista risco de que o segredo das informacións obtidas na relación co antigo cliente poida ser violado, ou que delas puidese resultar beneficio para o novo cliente.

  6. O Avogado deberá, así mesmo, absterse de ocuparse dos asuntos dun conxunto de clientes afectados por unha mesma situación, cando xurda un conflito de intereses entre eles, exista risco de violación do segredo profesional, ou poida estar afectada a súa liberdade e independencia.

  7. Cando varios Avogados formen parte ou colaboren nun mesmo despacho, calquera que sexa a forma asociativa utilizada, as normas expostas serán aplicables ao grupo no seu conxunto, e a todos e cada un dos seus membros.

  8. O Avogado non aceptará ningún asunto se non se considera ou non debese considerarse competente para dirixilo, a menos que colabore cun Avogado que o sexa.

  9. O Avogado ten a obrigación de poñer en coñecemento do cliente, ata por escrito, cando este solicíteo do mesmo xeito:

    1. A súa opinión sobre as posibilidades das súas pretensións e resultado previsible do asunto.
    2. Importe aproximado, en canto sexa posible, dos estipendios, ou das bases para a súa determinación.
    3. Se polas súas circunstancias persoais e económicas ten a posibilidade de solicitar e obter os beneficios da asistencia Xurídica Gratuita.
    4. Todas aquelas situacións que aparentemente puidesen afectar á súa independencia, como relacións familiares, de amizade, económicas ou financeiras coa parte contraria ou os seus representantes.
    5. A evolución do asunto encomendado, resolucións transcendentes, recursos contra as mesmas; posibilidades de transacción, conveniencia de acordos extraxudiciales ou solucións alternativas ao litixio.
  10. O Avogado asesorará e defenderá ao seu cliente con dilixencia, e dedicación, asumindo personalmente a responsabilidade do traballo encargado sen prexuízo das colaboracións que recabe.

  11. O Avogado ten a obrigación, mentres estea asumindo a defensa, de levala a término no seu integridade, gozando de plena liberdade a utilizar os medios de defensa, sempre que sexan lexítimos e sexan obtidos lícitamente, e non tendan como fin exclusivo a dilatar inxustificadamente os preitos.

  12. A documentación recibida do cliente estará sempre a disposición do mesmo, non podendo en ningún caso o Avogado retela, nin sequera baixo pretexto de ter pendente cobro de estipendios. No entanto poderá conservar copias da documentación.

 

Art. 14.- Relacións coa parte contraria 

  1. O Avogado ha de absterse de toda relación e comunicación coa parte contraria cando lle conste que está representada ou asistida por outro Avogado, mantendo sempre con este a relación derivada do asunto, a menos que o compañeiro autorice expresamente o contacto co seu cliente.

  2. Cando a parte contraria non dispoña de avogado, deberá recomendarlle que designe un. E se malia iso, insistise na súa decisión de non ter Avogado propio, o interviniente deberá evitar toda clase de abuso.

 

Art. 15.- Estipendios

O Avogado ten dereito a percibir retribución ou estipendios pola súa actuación profesional, así como o reintegro dos gastos que se lle causaron. A contía e réxime dos estipendios será libremente convida entre o cliente e o avogado con respecto ás normas deontolóxicas e sobre competencia desleal.

Os estipendios han de ser percibidos polo Avogado que leve a dirección efectiva do asunto, sendo contraria á dignidade da profesión a partición e distribución de estipendios entre Avogados excepto cando:

  1. Responda a unha colaboración xurídica
  2. Exista entre eles exercicio colectivo da profesión en calquera das formas asociativas autorizadas
  3. Trátese de compensacións ao compañeiro que se separou do despacho colectivo
  4. Constitúan cantidades abonadas aos herdeiros dun compañeiro falecido.

Igualmente estaralle prohibido ao Avogado compartir os seus estipendios con persoa allea á profesión, salvo os supostos de convenios de colaboración con outros profesionais, subscritos con suxeción ao Estatuto.

 

Art. 16.- Cota litis 

*Suspendido de vixencia e eficacia por acordo do Pleno do Consello Xeral da Avogacía Española de 10 de decembro de 2002

 

Art. 17.- Provisión de fondos

O Avogado ten dereito a solicitar e percibir a entrega de cantidades en concepto de fondos a conta dos gastos suplidos, ou dos seus estipendios, tanto con carácter previo como durante a tramitación do asunto.

A súa contía deberá ser acorde coas previsións do asunto e o importe estimado dos estipendios definitivos.

A falta de pago da provisión autorizará a renunciar ou condicionar o inicio das tarefas profesionais, ou a cesar nelas.

 

Art. 18.- Impugnación de estipendios

Constitúe infracción deontolóxica a conduta do Avogado que reiteradamente intente percibir estipendios que sexan obxecto de impugnacións procedentes ou de queixas xustificadas por razón do seu importe excesivo. Tamén será infracción deontolóxica a conduta do Avogado que impugne sen razón e con carácter habitual as minutas dos seus compañeiros ou induza ou asesore aos clientes a que o fagan.

 

Art. 19.- Pagos por captación de clientela

O Avogado non poderá nunca pagar, esixir nin aceptar, comisións, nin ningún outro tipo de compensación a outro Avogado, nin a ningunha outra persoa por haberlle enviado un cliente ou recomendado a posibles clientes futuros.

 

Art. 20.- Tratamento de fondos alleos

  1. Cando o Avogado este en posesión de diñeiro ou valores de clientes ou de terceiros, estará obrigado a telos depositados nunha ou varias contas específicas abertas nun banco ou entidade de crédito, con disposición inmediata. Estes depósitos non poderán ser concertados nin confundidos con ningún outro depósito do avogado, do bufete, do cliente ou de terceiros.

  2. Agás disposición legal, mandato xudicial ou consentimento expreso do cliente ou do terceiro por conta de quen se faga, queda prohibido calquera pago efectuado con devanditos fondos. Esta prohibición comprende ata a detracción polo Avogado dos seus propios estipendios, salvo autorización para facelo recollida na folla de encarga ou escrito posterior do cliente e, naturalmente, sen prexuízo das medidas cautelares que poidan solicitarse e obterse dos Tribunais de Xustiza.

  3. O Avogado que posúa fondos alleos no marco dunha actividade profesional exercida noutro Estado Membro da UE deberá observar as normas sobre depósito e contabilización dos fondos alleos en vigor no Colexio a que pertenza no Estado Membro de orixe.

  4. Os avogados teñen a obrigación de comprobar a identidade exacta de quen lles entregue os fondos.

  5. Cando o avogado reciba fondos alleos con finalidades de mandato, xestión ou actuación diferente á estrictamente profesional, quedará sometido á normativa xeral sobre tal clase de actuacións.

 

Art. 21.- Cobertura da responsabilidade civil

  1. O Avogado deberá ter cuberta, con medios propios ou co recomendable aseguramiento, a súa responsabilidade profesional, en contía adecuada aos riscos que implique.

  2. O Avogado que preste servizos profesionais noutro Estado Membro de UE de acolleita diferente daquel onde este incorporado, deberá cumprir as disposicións relativas á obrigación de ter un seguro de responsabilidade civil profesional conforme ás esixencias do Estado Membro de orixe e do Colexio de acolleita.

 

Disposición derogatoria

Queda derogado o Código Deontolóxico aprobado polo Pleno do Consello Xeral da Avogacía en data 30 de xuño de 2000.

 

Disposición final

As presentes normas deontolóxicas entrarán en vigor o un de xaneiro de dous mil tres.